DownTownFog

زن پشتِ پرده حجابش شکسته بود دستانِ کاغذيش سرد و خسته بود

هرگز دلی به تماشا نبسته بود یک حادثه سر راهش نشسته بود

آهي، دوباره گريه کنان زرد و تلخ و سرد يک شعله گيسوي سبزش شکنجه کرد

معتای فاجعه یک واژه بود «درد» شبگرد خانه نشین خوابِ کوچه گرد

نوشته شده توسط مهسا زرین در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386 ساعت 15:24 موضوع سایر شعرهای کلاسیک | لینک ثابت

I was sitting in the depth of a dark wood

looking at those unknown creatures in hood

all the life time they were keeping the old lie

dreaming to be my wings with the tough tie

but they were nothing more than the puff of bursting bombs

I was just a little broken wing harpy

when you flew up in the sky and sea

you never wished the lie to be my limb

but you were the only one to cure my own limb

you let me feel that I'm flying through the skies

while I had just two little wings and no more lies

نوشته شده توسط مهسا زرین در سه شنبه نهم بهمن 1386 ساعت 16:14 موضوع شعر انگلیسی | لینک ثابت